Arminio

2006/2007
Arminio (Biber) Combattimento Consort Amsterdam, conducted by Jan Willem de Vriendconductor: Jan Willem de Vriend
director and set design: Eva buchmann
soloists:  Julia Neumann, Cora Viscount, Tania Kross, Clint van der Linden, Ralf Popken, Maarten Cherubs, French Fiselier, Mark Tevis, Marcel Beekman, Piotr Micinski, Jan Alofs

The score of the only surviving opera by Biber (1644-1704) “Chi la dura la Vince (who insists on wins) or” Arminio “was affected by time and water. In 2004 there appeared a reconstruction. Reason for Combattimento Consort bring opera to the stage. The opera is set in ancient Rome. Several love stories intertwine while Harlequin intrigue satirizing. Exceptional comic scenes connected with painful, tragic scenes, whimsical and poignant music with gypsy-like features, a rich instrumental structure and the high quality of the performers make this show one of the highlights of the opera season.

Download information

Arminio – de volkskrant

“Lichtvoetigheid ontstaat dank zij de Harlekijn, de levendige muziek van Biber en de fantasievolle regie van Eva Buchmann. Zo is het bijvoorbeeld een uitstekend idee om een groot deel van de handeling in een Romeins badhuis te situeren want op deze manier wordt het zegepralen van de Romeinse veldheren teruggebracht naar opschepperij van naakte mannen met dikke buiken.”
– De Volkskrant

Arminio – Frits van der Waa

“Ook in deze voorstelling is de eigen creativiteit van de makers van essentieel belang, al was het alleen maar doordat de orkestpartij die Biber omstreeks 1693 neerschreef uit niet meer bestaat dan één enkele baslijn. Jan Willem de Vriend en zijn Combattimento Consort hebben daaruit niettemin een weelderige begeleiding op doen bloeien, met behulp van een heel arsenaal aan oude instrumenten, waaronder de viola d’amore en het cimbalom, een met stokken bespeelde snarenkast. Het verhaal van Arminio speelt zich af in het oude Rome en bevat een verwarrende hoeveelheid personages, waardoor geen van de zangers echt een hoofdrol heeft. Hun vocale kwaliteiten laten desondanks niets te wensen over. Lichtvoetigheid wordt geleverd door een paar harlekijnen, de alle kanten uitflitsende muziek van Biber, en de vindingrijke regie van Eva Buchmann. Zo is het een briljante vondst om een flink deel van de handeling te situeren in een Romeins badhuis, wat de triomfaria’s van de Romeinse legerleiders reduceert tot grootspraak van blote mannen met dikke buiken. Het valt nauwelijks uit te maken op welk punt het genie van Biber wordt overgenomen door de inventiviteit van De Vriend en consorten, maar dat doet niets af aan de briljante mix van barokke geest en eigentijdse vormgeving die deze Arminio kenmerkt.”
– Frits van der Waa

Arminio – De Volkskrant, Frits van der Waa,

“Leichtfüßigkeit entsteht dank der Harlekine, der lebhaften Musik von Biber und der einfallsreichen Regie von Eva Buchmann. So ist es zum Beispiel eine ausgezeichnete Idee, einen großen Teil der Handlung in einem römischen Badehaus spielen zu lassen, denn auf diese Weise wird die Triumpharie des römischen Legionärsführers zur Angeberei vor nackten Männern mit dicken Bäuchen reduziert.”
Frits van der Waa, De Volkskrant

Arminio – Leidsch Dagblad, Susanne Lammers

“Regisseurin Eva Buchmann entschied sich für eine ausgelassene Inszenierung mit einer gelungenen aufklappbaren “Schachtel’, die sich in kürzester Zeit von einem Prunksaal zu einem antiken römischen Badehaus verwandeln lässt. Die antik-römisch angehauchten Phantasiekostüme – vom glitzernden Festgewand des Tiberio bis zum “nackten Hintern-Kostüm” des zum Cupido promovierten Erchino – sind alle wunderschön!

Arminio hat einen genialen Anfang, denn die Oper beginnt nicht mit Stimmen, sondern mit einem Kontrabass, der ein bisschen vor sich hinspielt und darauf zu warten scheint, dass sich jeder hingesetzt hat. Ein jazziger Rhythmus, dem sich die Theorbe anschließt, und dann hört man das Cello, die Flöten, die Zigeunerklänge des Cimbalons. Muss wohl ein Scherz sein, denkt man, aber dann stellt sich heraus, dass es sich um das Vorspiel zur ersten Arie handelt. Arminio ist voll solcher Überraschungen.”
Susanne Lammers, Leidsch Dagblad